Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

„Pożytkowanie czasu”

Dla rodziców i opiekunów małych dzieci - kilka słów od psychologa

 

Spędzamy teraz czas w domu, razem z dziećmi. Więcej rozmawiamy, częściej się widzimy niż na co dzień. Zachęcamy do samodzielnych zabaw albo bawimy się wspólnie. Układamy z dziećmi puzzle, gramy w gry planszowe, oglądamy razem bajki, czytamy wspólnie książki, rysujemy.

Mamy też czas na nadrobienie zaległości jeśli chodzi o czas spędzany z dzieckiem.

Zastanówmy się, co teraz mamy: mamy czas, mamy siebie i mamy dom. Warto rozejrzeć się, co można wykorzystać do zabaw, wspólnych aktywności. Ale przede wszystkim – sięgnąć do tego, co mamy zawsze przy sobie, czyli do siebie: swoich pomysłów, myśli, wspomnień, tego jak sami lubiliśmy spędzać czas, gdy byliśmy dziećmi. To są nasze najważniejsze zasoby i najciekawsze dla dzieci historie.

Wspólna zabawa wcale nie musi być kosztowna i kupiona w sklepie w gotowej formie.

Pamiętajmy, że „deficyt rzeczy sprawia, że zaczynamy bardziej stawiać na siebie samych” (Wojciech Eichelberger: „Jak wychować szczęśliwe dzieci”).

Możemy opowiedzieć dziecku o swoich ulubionych książkach i bohaterach z dzieciństwa, wspólnie przeczytać, wymyślać nowe historie dla tych postaci, współczesne i bliskie dziecku.

Obejrzeć wspólnie bajki, programy, które są ciekawe, ważne dla dziecka – porozmawiać o tym.

Zachować maksymalny – na jaki nas stać – spokój, cierpliwość, dobry humor .

To jest bardzo ważne dla stabilności poczucia bezpieczeństwa, aby nie przekazywać dziecku swoich obaw, lęku, strachu.

Zachowywać jak najwięcej dotychczasowych domowych zasad, rytuałów, powtarzalności: np. tych związanych z codziennością.

Czerpanie z bajek, książek, opowieści – bo to one pozwalają dzieciom radzić sobie z emocjami.

Celebrujmy wspólny czas.

Możemy zorganizować z dziećmi seans filmowy dla całej rodziny – jak w prawdziwym kinie z biletami (oczywiście zrobionymi własnoręcznie), przygotowaniem napojów, przekąsek, z przyciemnieniem światła, zachowywaniem się jak w prawdziwym kinie.

Może zabawa w teatrzyk? Z odtworzeniem znanej bajki czy według stworzonego wspólnie scenariusza? Takie przedstawienie możemy także nagrać i przesłać do dziadków.

A może własnoręcznie przygotowane zaproszenia dla domowników na wspólną herbatę czy wspólne układanie puzzli ?

To może być czas na wyjście poza schemat, na nowe pomysły, na które do tej pory nie było miejsca lub czasu.

Propozycje zabaw:

  • Budowanie domku z kocy, poduszek, krzeseł.
  • Śpiew, muzykowanie, taniec.
  • Zabawa w rozpoznawanie smaków - z zamkniętymi oczami.
  • Odgadywanie odgłosów.
  • Zabawa w rozpoznawanie min.
  • Zagadki językowe, rymowanki.
  • Wymyślanie własnych tekstów do piosenek. Możemy je nagrać, zapisać.
  • Eksperymenty domowe.

Literatura z pomysłami na zabawy, propozycje:

  • Heidemarie Brosche: „170 gier i zabaw”.
  • Krzysztof Sąsiadek: „Paluszkowe zabawy”.
  • Wanda Szumówna: „Rysowane wierszyki”.

Jak najbardziej wskazane jest korzystanie z nowoczesnych technologii w poszukiwaniu pomysłów zabawy, na spędzenie czasu. Także pomysłów z wymienionych książek.

***

Rodzicu, miej kontakt z innymi osobami- smsowy, telefoniczny, poprzez media społecznościowe, internet – w potrzebie szukaj także wsparcia dla siebie.

Miej czas dla siebie – przypomnij sobie o swoich pasjach, zainteresowaniach, na które nie było czasu, „odkurz” je. Zajmij się tym, co sprawia Ci radość. Może są to robótki na drutach, rysunek, szycie, pisanie czy składanie modeli? Bo, żeby móc dawać wsparcie, musisz umieć zadbać o siebie. O swoje emocje, myśli, nowe sytuacje.

***

Zachowania i reakcje dzieci zależą od tego, jak zachowują się dorośli w ich otoczeniu. Z pewnością rodzice, którzy wykazują dużo spokoju i opanowania będą dla swoich dzieci wsparciem.

Rodzicu/opiekunie, na koniec, kilka istotnych spraw:

  • Pomyśl, jak inaczej możesz zorganizować zakupy, żeby nie zabierać dziecka do sklepu.
  • Unikaj oglądania, słuchania, komentowania – także przez telefon – programów informacyjnych przy dziecku. Z dzieckiem rozmawiaj spokojnie, rzeczowo, bez przesadnych emocji.
  • Nie obarczaj dziecka swoimi obawami – mów w taki sposób i tyle, ile dziecko jest w stanie zrozumieć w tym wieku, w którym obecnie jest.

Bądź oparciem, bo to Ty jesteś najważniejszym światem dającym swojemu dziecku poczucie bezpieczeństwa.

 

Opracowanie: Violetta Szott-Dolik - psycholog

bip logo 2 UE-logo logo z listkiem