Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Ćwiczenia percepcji słuchowej dla dzieci w wieku przedszkolnym

 

W rozwijaniu percepcji słuchowej istotne są ćwiczenia rozwijające słuch fizyczny i muzyczny oraz koordynację słuchowo-ruchową. Percepcja słuchowa jest umiejętnością wysłuchiwania, odbioru i interpretowania dźwięków z otoczenia (A. Franczyk, K. Krajewska 2003).

Ćwiczenia wrażliwości słuchowej:

a) rozróżnianie dźwięków, odgłosów dochodzących z otoczenia (dochodzące np. z ulicy, z klatki schodowej, sąsiedniego pokoju, kuchni):

  • przysłuchiwanie się ciszy,
  • wysłuchiwanie odgłosów otoczenia: zza okna pokoju, dobiegających z ulicy, z parku.

 

b) rozpoznawanie wytwarzanych dźwięków:

  • uderzanie o różne przedmioty, stukanie w nie, np. stukanie ołówkiem o blat stołu, stukanie o kubek, o podłogę, itp..
  • rozpoznawanie głosu i źródła dźwięku (gdzie ukryty jest przedmiot, który słyszysz?)

c) różnicowanie i naśladowanie głosów zwierząt (zabawy ortofoniczne):

  • rozpoznawanie i dobieranie obrazka do słyszanego głosu zwierzęcia;
  • naśladowanie głosu zwierząt wskazanych na obrazku;
  • rozpoznawanie naśladowanych głosów zwierząt.

d) rozpoznawanie i naśladowanie dźwięków z otoczenia:

  • rozpoznawanie dźwięków wydawanych przez rożne przedmioty (włączona suszarka, dzwoniący telefon, zamykane drzwi, …)
  • rozpoznawanie i naśladowanie dźwięków wydawanych przez pojazdy (pociąg np. tuu, tuu, tuu lub ciuch, ciuch, auto brym brym lub pi, pipip),

e) rozpoznawanie osób po głosie:

  • rozpoznawanie poszczególnych członków rodziny po głosie: zgadnij kto mówi z drugiego pokoju (mama, czy ciocia),

f) wysłuchiwanie i różnicowanie dźwięków ze względu na jego natężenie:

  • dźwięki ciche
  • dźwięki głośne
  • naprzemiennie raz cicho, raz głośno.

g) wysłuchiwanie zmian w tempie i głośności wydawanych, słyszanych dźwięków:

  • szybko (np. wystukiwanie rytmu ołówkiem o blat stołu)
  • wolno (np. wystukiwanie rytmu na bębenku)
  • naprzemienne (np. wolne szczekanie psa - hauuu-hauuu i szybkie hau- hau- hau).

Ćwiczenia spostrzegawczości słuchowej i koordynacji słuchowo-ruchowej

a) wysłuchiwanie i różnicowanie powtarzających się dźwięków (tworzących proste układy rytmiczne, np. dwa uderzenia w podłogę, w stół, prosimy dziecko by zrobiło tak samo):

  • wyklaskiwanie słyszanego prostego rytmu,
  • tupanie, wystukiwanie prostego rytmu,

b) układanie, tworzenie szeregów rytmicznych:

  • układanie przedmiotów według słyszanego podanego rytmu (np. auto, klocek, klocek, auto, klocek, klocek),
  • zabawy ruchowe z zauważalnym rytmem (tupnij, podskocz, podskocz, tupnij, podskocz, podskocz),
  • układanie rytmów z klocków, a następnie wystukiwanie (na początku dziecko może wystukiwać rytm w klocki, zwracamy uwagę na przerwy między klockami);
  • liczenie słyszanych dźwięków

Ćwiczenia rytmizujące

Mają na celu doskonalenie ogólnej motoryki, poczucia rytmu, likwidowanie niezborności ruchowej. Rozwijają percepcję słuchową, poczucie rytmu, aktywizują czynność analizatora słuchowego.

Zabawy rytmiczne:

  • rozpoznawanie i określenie charakteru słyszanej muzyki (wesoła, smutna, skoczna);
  • odtwarzanie swobodnym ruchem nastroju i charakteru słyszanej muzyki;
  • śpiewanie piosenek i klaskanie w jej rytm (każdemu dźwiękowi odpowiada jedno klaśnięcie);
  • zabawy doskonalące estetykę ruchu, ćwiczenia rąk, stóp, rozluźniające, ćwiczenia płynności ruchu;
  • wykonywanie prostego rytmu do słyszanej piosenki (klaśnięcie do sylaby np. wlazł ko-tek na pło-tek i mru-ga, …).

Dla potrzeb kształtowania swobody posługiwania się własnym ciałem, proponuje się m.in ćwiczenia (M. Kronenberger, 2006):

  • ćwiczenia kształcące elastyczność mięśniową (polegają na rozciąganiu mięśni, usprawnianiu koordynacji ruchowej oraz kontroli oddychania, np. wykonywanie naprzemiennych wdechów i wydechów z jednoczesnym prowadzeniem wybranej kończyny (lub części ciała) w przestrzeni od punktu A do punktu B i z powrotem,
  • ćwiczenia napięcia i rozluźniania mięśni,
  • ćwiczenia oddechowe,
  • ćwiczenia z zakresu pojedynczych gestów oraz ich sekwencji np. naśladowanie ruchów „robota”,
  • ćwiczenia różnych pozycji ciała, zawierające utrzymanie równowagi,
  • ćwiczenia z elementami chodu i jego odmian: kroki, przeskoki, podskoki, bieg,
  • ćwiczenia nacisku i oporu,
  • ćwiczenia umiejętności wykorzystania przestrzeni oraz ćwiczenia ekspresji ruchu i odczuć (z wykorzystaniem głosu podczas śpiewu).

Literatura:

  1. Franczyk A., Krajewska K. (2003): Program psychostymulacji dzieci w wieku przedszkolnym z deficytami i zaburzeniami rozwoju, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków,
  2. Kilińska-Ewertowska E. (1987): Logorytmika, UMCS, Lublin,
  3. Kronenberger M. (2006): Rytmika. Rytm, Ruch, Muzyka, Estetyka, Kształcenie, Wychowanie, Profilaktyka, Terapia, Taniec, Teatr, Wyd. Global Enterprises.

 

Opracowanie:

Zenobia Bogdanowska - neurologopeda

bip logo 2 UE-logo logo z listkiem